|
CHLOSITE - STOP PARADONTOZIE - TERAPIA JEDNORAZOWA
Żel Chlosite na bazie 1,5 % chlorheksydyny do eliminacji bakterii w kieszonce przyzębnej, terapia jednorazowa spłyca kieszeń o 6 mm!
Terapia jednorazowa spłyca kieszeń do 6 mm!
Stan rozchwiania zębów ulega znaczącej poprawie.
Aplikacja żelu jest zabiegiem bezinwazyjnym i bezbolesnym.
CHLOSITE jest plastycznym żelem zawierającym 1,5% chlorhexydyny w dwóch postaciach:
Te substancje aktywne są zawieszone w xantanie - polimerze sacharydowym, który z wodą tworzy trójwymiarową pseudo-plastyczną siateczkę, która utrzymuje i powoli uwalnia umieszczone w niej związki. Jego właściwości fizyczne sprawiają, że jest optymalnym nośnikiem chlorhexydyny, tworząc stabilny żel łatwy do umieszczenia i wyciśnięcia ze strzykawki. Został on opracowany po 4 latach badań eksperymentalnych w laboratorium firmy Ghimas.
Po mechanicznym oczyszczeniu płytki Chlosite jest aplikowany do kieszonki. Podczas wprowadzania materiału, igła jest stopniowo wycofywana do momentu całkowitego wypełnienia kieszonki żelem.
Żel ksantanowy wraz z 1,5% chlorheksydyną zapewnia 15 dniowe utrzymanie preparatu w kieszonce przyzębnej tworząc w kontakcie z wodą trójwymiarową sieć.
CHLOSITE – system powolnego uwalniania chlorheksydyny w leczeniu chorób przyzębia i periimplantitis.
Zgodnie ze współczesnymi poglądami na etiopatogenezę chorób przyzębia kluczową rolę w inicjowaniu procesów zapalnych w tkankach przyzębia odgrywa płytka bakteryjna. Wraz z czynnikami ogólnymi wpływa ona na odpowiedź immunologiczną gospodarza i współdecyduje o rozległości i dynamice procesu zapalnego (Jańczuk 2004). Stąd w leczeniu parodontopatii dąży się do redukcji płytki nazębnej, modyfikacji odpowiedzi gospodarza oraz regeneracji utraconych tkanek przyzębia. Skuteczna terapia przeciwbakteryjna i przeciwzapalna nabrała szczególnego znaczenia po odkryciu związków między zapaleniami przyzębia a chorobami układu krążenia, zespołem przedwczesnych porodów i niskiej masy urodzeniowej oraz przebiegiem cukrzycy. Jednocześnie stan ogólny pacjentów, lęk i niechęć do poddawania się zabiegom chirurgicznym każą poszukiwać jak najmniej inwazyjnych sposobów terapii (Jańczuk 2004, Borakowska-Siennicka i wsp. 2005, Zaremba i wsp. 2004, Kurnatowska, Bieniek 2004
Zaawansowane choroby przyzębia dotychczas były problematyczne w leczeniu. Często nawet wysokospecjalistyczne techniki leczenia nie pozwalały na zahamowanie procesu chorobowego. Nową metodą dającą szansę na odtworzenie zniszczonych tkanek, jest CHLOSITE.
Pierwszym objawem zapalenia dziąseł jest krwawienie. Występuje ono szczególnie często podczas szczotkowania zębów lub spożywania twardych pokarmów. Dziąsło jest zaczerwienione, czasem zasinione, rozpulchnione i obrzęknięte. W zależności od postaci zapalenia może ulec rozrostowi lub zanikowi. Alarmującym objawem jest obecność patologicznych kieszonek przyzębnych, które świadczą o rozpoczętej destrukcji głębiej leżących tkanek. Nie mówimy już wtedy o zapaleniu dziąseł, lecz o zapaleniu przyzębia. W warunkach fizjologicznych po całkowitym wyrżnięciu zęba kieszonka dziąsłowa ma głębokość 0,5 - 1,5 mm. Wskutek oddziaływania czynników bakteryjnych, jak też mechanicznego ucisku przez kamień nazębny dochodzi do pogłębienia kieszonki, a potem destrukcji kości. Głębokość kieszonki sięga wówczas nawet 10 mm, a podczas zaostrzeń choroby wydobywa się z niej wydzielina ropna. Progresja schorzenia prowadzi do rozchwiania zębów.
LECZENIE
Leczenie zapalenia dziąseł sprowadza się do miejscowego stosowania środka przeciwbakteryjnego i przeciwzapalnego w postaci żelu, CHLOSITE. Farmakologiczna terapia zapalenia dziąseł powinna być poprzedzona usunięciem złogów nazębnych. Skaling, bo tak nazywany jest zabieg usunięcia kamienia nazębnego, może być wykonywany przy pomocy narzędzi ręcznych lub przy użyciu aparatów ultradźwiękowych. Po zabiegu konieczne jest dokładne wygładzenie powierzchni zębów (polishing), przepłukanie wodą destylowaną i osuszeniu powierzchni korzenia CHLOSITE aplikuje się wprost ze strzykawki do kieszonki (szyjki) przyzębnej.
|
Galeria uśmiechu
